Karalamalar Vol. 9
- Askerdeyiz diye kendimize bakmıyor değiliz, lipstick, traş losyonu, nemlendirici krem, dedodorant sahibiyiz birçoğumuz. Bazılarımız hijyenik ped bile kullanıyor, ama bot vurduğu zaman botun tabanına tampon yapmak için…
- Usta birliğine ilk geldiğimde herkes işi için o kadar özeniyordu ki, herkes burayı kendi ofisi, ailesi, evi gibi benimsemişti, nedenini üç ay sonra anladım, üç ay sonra insan buradan başka gidecek yeri yok gibi hissediyor, sivili unutuyor ve bulunduğu ortamı, yaptığı işi benimsiyor.
- Sabah traş sonrası aynada gözlerime baktım ve rengi değişmişti, o bile ortama adapte olmuş çamur yeşiline dönmüş.
- İnternetten uzaktım ve takip etmem gereken yerleri ankesörlü telefonda kankama söyledim ve o baktı. Uzak masaüstü bağlantısı (Remote Access) yaptık bu imkânlar içerisinde.
- Herkes aynı imajı yapıyordu, aynı tip pantolon gömlek, sakal ve bıyık yok. Yaz aylarında da hava sıcaklığından herkes üç numara saç yapıp geziyordu ve Fight Club’daki Space Monkeylere benzemiştik.
- Gün yoğun olduğu zaman daha hızlı geçiyor, günler geçmez sanırken saatler akıp gidiyor, ama saatlerin bir saat geriye alınışı sonrası gün yoğun olsa da zaman geç ilerliyor hissi vermeye başladı.
- Güneş ilk bize uğruyor ve bu ezan saatlerini de etkiliyor. Bir gece nöbette sabah ezanı okunuyor ve batıda büyümüş nöbetçi mantığını yürütüyor: “hocanın işi var herhalde, erkenden ezanı okuyup gitmek istiyor.”
- Zoolog olsaydım cennette sanırdım kendimi. Peygamberdevesi, çekirge, akrep, kurbağa, çıyan, kertenkele, eşekarısı, karafatma ve bilumum böcek ve haşaratla iç içeyiz. Bir gün çadırda yılan bile bulduk ve Fear Factor’e ne gerek var dedik.
- Bir gün üç beş arkadaş toplandık, nişanlı bir arkadaş sevdiğine mektup yazacak bizden yardım istiyor, biz de fikir veriyoruz, “uykusuzluğa, açlığa, yorgunluğa her şeye alıştım ama sensizliğe alışamadım, 460 gün vatan için gerisi senin için vb. kamyon arkası yazıları askerliğe uyarlayıp söylüyoruz, arkadaşa iki kâğıt dolduracak kadar tüyo verdik, nişanlı asker okudu ve yırttı, elimizden gelen romantizm bu kadardı, onu da beğendiremedik.